PIJN

Onze dochter zit met pret oogjes op de stoel af te wachten. Het onbekende tegemoet, maar ze heeft er zin in. ‘Tel straks tot 10. En dat mag je heel hard doen!’ Ze twijfelt, dat is toch gek. Waarom zou ik hardop door een winkel tot 10 tellen? We beginnen te tellen: ‘1,2,3,4’ (pang)......met enige aarzeling en een trek om haar mond: ‘5...,6...,7...,8...,9...,10...’ Ze kijkt me afwachtend en enigszins verward aan. Alsof ze me wil zeggen: ‘En nu???’ 

Ik klap in mijn handen en prijs haar om haar moed. ‘Lieverd, je hebt nu oorbellen! Ze zitten er al in. Kom, we gaan in de spiegel kijken!’ In de spiegel kijkt ze vol verwondering naar haar oorbellen en concludeert: ‘Het deed best wel pijn.’ Ik kon niets anders zeggen dan: ‘Ja lieverd, het deed ook pijn...’

Vijf jaar was ik, net als onze mooie meid, toen ik gaatjes kreeg. Ongetwijfeld deed het pijn, maar ik kan me er niets meer van herinneren. Mijn vader zat naast me en daar zat ik dan als klein meisje, op een kruk in de winkel. Niet tot 10 tellen, gewoon er doorheen schieten en ze zaten. Papa nam de pijn niet bij me weg, maar het feit dat hij naast me zat was genoeg.

Een pijn die je je niet meer kan herinneren..... Juist daarom hebben we ervoor gekozen om onze dochter nu al gaatjes te geven. Om haar nog even te kunnen behoeden voor pijn die je je blijft herinneren. Want in de loop van je leven kom je er vanzelf achter dat er pijn bestaat dat littekens achter laat en pijn die nooit helemaal over zal gaan. Dat er pijn is dat zo weer over is, maar dat er ook pijn is waar je dwars doorheen moet, voordat het een plekje vindt waar het je leven niet meer compleet beheerst. 

Pijn is er in zoveel verschillende gradaties. Van klein tot groot, kortstondig en uitgerekt over een periode of zelfs een hele fase in je leven. En het kenmerkt zich ook op heel verschillende manieren; lichamelijk, geestelijk, in ziekte, bij verlies.... Sommige mensen ontdekken al veel te jong wat echte, grote, levens veranderende pijn inhoudt. Anderen hebben het geluk dat ze dat pas later in hun leven ontdekken.

Maar pijn en verdriet geeft ook iets: Het geeft je een nieuwe kijk op het leven, empathie voor een ander die pijn ervaart, extra dankbaarheid voor het goede in je leven, een beter zicht op wat écht belangrijk is en je leert jezelf in het omgaan met pijn op een heel andere manier kennen.

Het verleden kan pijn doen, het heden kan pijn doen en in de toekomst kan het zomaar gaan gebeuren dat je pijn zal ervaren. Weet dan dit: Doe het niet alleen! Praat er over met mensen die dichtbij je staan en leg jezelf geen lat op. Er is geen handboek voor het omgaan met pijn; luister naar je hart en je lichaam. Je bent op unieke wijze gemaakt. Als je goed luistert, dan weet je wat je nodig hebt!

En één ding is zeker: dwars door de pijn heen is God bij je. Hij haalt je pijn niet per se weg, maar de wetenschap dat Hij naast je zit is genoeg!

GEESTELIJKE LOCK DOWN

Gooi alles waar je je zorgen over maakt maar in Gods handen, want hij zorgt voor je.

1 Petrus 5:7

Je hebt van die momenten in je leven dat je je afvraagt waar het allemaal over gaat…. Je zou kunnen denken aan de volgende vraagstukken; Waarom gaan we als mensen op een bepaalde manier met elkaar om? Hoe zit het nu precies met de corona-maatregelen? Waar gaat het heen met de wereld? Hoe wordt het allemaal weer een beetje normaal? 

En los van wat er in de wereld speelt, kan je ook kijken naar een veel breder vraagstuk: waar gaat het leven eigenlijk over? 

Als je iets heftigs overkomt, dan is het net of je een totale lock-down krijgt in je systeem. Alles slaat op tilt en je bent even het zicht op de toekomst kwijt. Wie ben ik? Wie is die ander? Wat wordt er van mij verwacht? Reageer ik wel zoals ik zou moeten reageren? 

Al deze vragen en nog veel meer kunnen deel zijn van het proces waar je in bent beland.

In dit proces krijg je te maken met verschillende gedachten. Op één of andere manier zijn we hierin allemaal verschillend gemaakt en hebben we allemaal een andere manier om om te gaan met grote tegenslagen. Toch zie je in dit proces wel heel vaak dat je te maken krijgt met gedachten die je kunnen opbouwen en gedachten die je nog verder naar beneden kunnen trekken. De volgende gedachten kunnen je misschien wel bezig houden;

Ik kan dit helemaal niet

Misschien ken je dit wel. Dat je op een punt beland bent dat je denkt; ‘Ik kan dit helemaal niet.’ Je ziet alleen maar datgene wat je in de greep houdt en bent er heilig van overtuigd dat je er niet meer uit komt. Je bevriest als het ware en bent niet in staat om vooruit te kijken. Je moeite is zo groot. De emoties overmannen je en je hebt geen idee hoe het nog weer goed gaat komen.

Het leven is niet meer leuk

Dit resulteert er in dat je het allemaal even niet meer weet. Het hele leven heeft plots of geleidelijk aan zijn glans verloren en het hier en nu lijkt in geen enkel opzicht meer op wat je voor ogen had. Het verleden is geweest en is niet meer terug te halen. En hoe krijg je het dan nog voor elkaar om de toekomst nog enigszins mooi in te kleuren.

De tijd mag wel stil blijven staan

Het hier en nu houdt je nog het dichtst bij het verleden, datgene wat je zo goed kende en waar je je gelukkig voelde. Heerlijk lijkt het, om deze fase voor altijd te laten duren. Even de tijd stil zetten, met de herinneringen nog vers op het netvlies en de onduidelijke toekomst nog even vooruit schuivend.

Hoe je met dit soort gedachten om moet gaan is mij eigenlijk ook een raadsel. Hierin moet ik heel eerlijk toegeven dat het een zoektocht is en daarbij mag en kan je zelf ontdekken wat er bij jou past. 

De troef die ik zelf inzet is: schrijven. Door te schrijven kan ik zelf mijn gedachten ordenen en hoop ik te ontdekken welke weg ik hierin mag gaan. En heel misschien kan ik iemand die dit leest wel helpen door mijn eigen proces heen.

Het mooie is wel dat ik ondanks alles, midden in de mist, het gedicht heb geschreven dat ik afgelopen keer heb geplaatst. Ondanks mijn gevoelens, kwam er een dankwoord uit en had ik deze woorden binnen de kortste keren op papier staan. 

Zo’n bemoediging; God wil je helpen, dwars door je talenten heen. Hij wil tegen je spreken, dwars door je talenten heen. Kijk dus niet naar wat je niet denkt te kunnen. Maar focus je, wanneer je heel diep zit, op datgene waar je goed in bent. Ga in je kracht staan en dwars daar doorheen kan God tegen je spreken en je nieuwe moed geven.

En wees eerlijk; gedachten zijn maar gedachten. Laat ze een tijdje toe, laat je emoties toe, laat je onzekerheden toe. Maar blijf alert! Als ze je weg zuigen van de vreugde in je leven; richt je op je positieve gedachten en de weg die je mag gaan met God.

Deze tekst is ontstaan vanuit mijn eigen verse proces na het overlijden van mijn vader op 13 oktober 2020.

DANK U WEL

Dank U wel

Dank U voor een nieuwe dag

Dank U dat ik leven mag

Ik kan genieten van dat wat U geeft

Doordat U het bent die in mij leeft

 

Dank U voor mijn traan

Dank U voor mijn lach

U raakt een diepere laag in mijn bestaan

Die ik eerder nog niet zag

 

Wat zijn we wonderlijk gemaakt

Hoe heeft U dit bedacht

Door blijdschap soms zo diep geraakt

Door verdriet soms in de zwartste nacht

 

U Bent er dwars door alles heen

Geeft dat ons hart klopt

Maar U bent ook zo dichtbij

Als dat van een ander stopt

 

Uw regenboog van trouw

Schittert door de regen heen

U bent er altijd bij

Wij zijn nooit alleen