40-DAGENTIJD

In onze gemeente zijn we met meer dan 200 vrouwen een reis begonnen. Een reis die 40 dagen duurt en waarbij we op afstand aan elkaar verbonden zijn. We lezen allemaal het boek ‘Hineni’ van Willemijn de Weerd. 

Met Jesaja gaan we onderweg, hij is de reisleider van onze tocht. En neemt ons mee op weg naar Pasen.

Hij wijst ons op de weg samen met God, hij geeft hoop en troost en vertelt van Gods genade voor Zijn volk en voor ons. 

Vanmorgen reed ik naar mijn werk. Ik was me bewust van het begin van de 40-dagentijd. Maar ik had nog niets gelezen. In de auto naar het werk merkte ik dat ik alweer met God in gesprek ging. De laatste weken was het vaak alleen thuis of op weg naar het werk, maar het verlangen dicht bij God te zijn was even weer meer als vanzelfsprekendheid aanwezig. 

Je kent het vast, dat het ene moment God zo dichtbij voelt, alsof je Hem zo kan aanraken en het andere moment is het een verstandelijke keuze om Hem te blijven volgen. In ons gevoel is die laatste vaak het meest lastig. Terwijl God daarin iets heel anders ziet. Hij ziet doorzettingsvermogen, trouw, onvoorwaardelijke liefde…. 

Misschien is deze tijd juist wel het moment om bewust een keuze te maken. Hoe je je ook voelt en wat je ook maar ervaart of niet ervaart. Hij nodigt je uit om Hem te ontmoeten! 

En we zijn al snel geneigd te denken dat we dan vanalles zouden moeten ervaren en voelen. Maar nog veel vaker mogen we dichtbij Hem zijn door ‘gewoon’ Zijn woorden te lezen en met Hem te praten.

Ik vertelde mijn oudste zoons van de week hoe ik door een week te vasten God heel dichtbij had ervaren en dat ik gesprekken met Hem had gevoerd. Ze vroegen me of ik Hem ook vragen had gesteld zoals: ‘waarom laat U het lijden toe’ en ‘als U alwetend bent, waarom was er dan een boom van goed en kwaad?’

Het kostte me even tijd om te begrijpen waarom ik die vragen niet had gesteld. Maar ik kwam al snel tot de ontdekking dat mijn relatie met God is geworteld in vertrouwen. Hij heeft alles in Zijn hand en deelt met mij wat belangrijk is voor mijn plek in Zijn koninkrijk.

En zo mag ik zeggen: ‘Hineni, hier ben ik!’ Laat me maar zien wat ik mag leren de komende 40 dagen! 

Ik verlang naar een vernieuwing van denken en een blik gericht op Hem. 

Op weg naar Pasen, wat zo’n 700 jaar voor de geboorte van Jezus al geprofeteerd werd door Jesaja! 

God benoemd zijn reddingsplan voor het eerst zelfs al in Genesis 3! Vanaf het allereerste begin had Hij zijn plannen helder. En Hij wil Zijn plannen aan ons bekend maken! 

Ga je mee op reis? Op weg om Hem te ontmoeten… In Zijn woorden, door gebed, door te vasten (op watvoor manier dan ook), door je open te stellen en te zeggen:

Hineni: hier ben ik! 

Ik ben beschikbaar.

Ik wil luisteren.

Ik wil doen wat U vraagt.

Vol vertrouwen en overgave…

WITTER DAN SNEEUW

Vanmorgen liet ik onze honden uit. Ze waren erg enthousiast, want een witte wereld zien ze niet vaak. En lopen door de sneeuw is toch echt niet zo leuk, als je ook kan rennen en springen door de sneeuw! 

Tijdens het wandelen begon het steeds harder te sneeuwen. De sneeuw bedekte mijn jas en de vacht van de honden. 

Dat deed me denken aan Psalm 51: ‘Dan zal ik witter zijn dan sneeuw’.

Ik keek om me heen en dacht: hoe kan je nu witter zijn dan sneeuw?

Het pad voor me, normaal gesproken grijze kiezels, was een lang wit pad geworden. Smetteloos wit in vergelijking tot het rommelige pad dat het normaal is. De landerijen kleurden allemaal hetzelfde en ook delen van de bomen werden steeds witter. 

David schreef Psalm 51. Hij schreef het nadat hij volledig de mist in was gegaan en de vrouw van Uria tot zijn vrouw had genomen. Ze werd zwanger….. 

Vervolgens wilde hij het verbergen en hij liet Uria terug komen uit de oorlog. Uria wilde alleen niet met zijn vrouw slapen, uit loyaliteit aan zijn mede-soldaten. David stuurde hem daarom terug naar het front, naar de meest gevaarlijk plek en daar kwam Uria om in de strijd. 

Wat David doet is precies als mijn grijze kiezelpad. Hij bedekt zijn acties met een laag sneeuw, zodat de fouten die hij heeft gemaakt niet zichtbaar worden. 

Maar dan stuurt God Nathan naar David toe en dan ziet David in dat hij gezondigd heeft tegen God. (2 Samuel 12)

Hoe vaak doen wij dat niet, onze fouten verbergen en er niet bij stilstaan dat onze fouten een zonde zijn tegen God? 

Degene waar we ons voor moeten verantwoorden is onze Schepper. En zondigen is niets meer en niets minder dan  leven zonder je Schepper. Alles wat jou op afstand houdt of brengt van God is aan je doel voorbijgaan. En hoe mooi je dat ook oppoetst of bedekt met een prachtige witte laag sneeuw, het zal je nooit dichter bij God brengen.

Gods gerechtigheid is zwaar, Davids eerste kind met Batseba sterft. Maar Gods genade is vervolgens haast niet te begrijpen. Hij zegent ze met een zoon, Salomo, en uit de familielijn van Salomo wordt uiteindelijk de Redder geboren: Jezus! 

Ondanks al zijn fouten werd hij toch een voorvader van Jezus. Heeft David dat eigenlijk wel verdiend? 

We lezen in 2 Samuel en in Psalm 51 hoe bewust David uiteindelijk was van zijn fouten. Hij ligt dagen op de grond, vast en vraagt God om hem te vergeven. 

En ook al had David Nathan nodig om op zijn fouten gewezen te worden, hij weet vanaf dat moment dat hij God ontrouw is geweest. 

David moet leven met de gevolgen van zijn fouten en hij is zich erg bewust geworden van zijn afhankelijkheid van God. 

Hij wordt nog steeds ‘een man naar Gods hart’ genoemd. Niet omdat hij geen fouten maakte, maar omdat hij zijn zonden beleed, anders ging leven en in alles afhankelijk werd van God! 

Witter dan sneeuw…. Dat is geen laagje sneeuw op je jas. Dat is ook geen laagje sneeuw op de vacht van mijn honden en ook niet een laagje sneeuw op het pad dat je bewandelt. Witter dan sneeuw gaat veel dieper. Dat raakt niet alleen de oppervlakte, maar gaat naar binnen. Zowel buitenkant en binnenkant worden schoon gewassen:

Naast een schoon lichaam, ook een rein hart en een standvastige geest! 

Misschien mogen we in dit jaar een start maken met God de eerste plek geven in ons leven. De symboliek van de natuur geeft ons de afgelopen dagen een mooie hint. 

Als we ons leven geven aan Jezus, onze schulden belijden en Hem, ondanks alle omstandigheden blijven volgen, dan wast Hij ons witter dan sneeuw! 

Niet met een laagje sneeuw dat je zonden bedekt, maar een diepe reiniging die je zonden volledig wegneemt en ervoor zorgt dat je Hem wilt volgen! 

Psalm 51

[12] Schep mij een rein hart, o God,

en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.

KERST IN ACTIE

Ben jij de Kerstdagen goed doorgekomen? Was het gezellig, vol van blijdschap en mensen om je heen? Dit is wel hoe Kerst eigenlijk altijd neergezet wordt: Kerst is een mooie tijd waarin je elkaar opzoekt en waarbij je gezelligheid met elkaar deelt.

Maar voor zoveel mensen is de realiteit zo anders. En dat komt vaak niet in beeld, tenzij je er zelf middenin zit.

Kerst kan pijn doen als je een geliefde moet missen. Of wanneer er ziekte is binnen je huis. Wanneer er problemen zijn in je leven; financieel, mentaal, fysiek, relationeel, of……

En als je helemaal alleen bent, dan doet het zeker ook pijn. Want wat zo gezellig zou ‘moeten’ zijn, is een confrontatie met de leegte en de eenzaamheid.

Wat is Kerst? Gaat het niet om de geboorte van de Redder, de Bevrijder, de Koning van ons leven? 

“Hij kwam bij ons heel gewoon, de Zoon van God als mensenzoon. Hij diende ons als een knecht en heeft Zijn leven afgelegd….”

Jezus kwam op aarde om ons de Vader te leren kennen. We kunnen ‘afkijken’ bij Hem, hoe we kunnen leven met God. En één ding is zeker, Hij kwam niet om ons een ik-gerichte, comfortabele en luxueuze leefstijl aan te leren. 

Geboren in een dierenverblijf, liggend in een voederbak spreekt niet van luxe. En in zijn jonge leventje werd Hij al omringt door herders en door wijzen. En later verzamelde Hij ook allerlei mensen om zich heen, met een verscheidenheid van herder tot wijze en alles daar omheen. 

Hij kijkt niet naar waar je vandaan komt, wat je wel of niet hebt gedaan, of je gestudeerd hebt of niet….

In alle ontmoetingen die Hij maakte keek Hij naar wat de ander nodig had! 

Zouden we dan niet juist bij het feest van Zijn geboorte om ons heen moeten kijken, buiten de gebaande paden? 

In de afgelopen dagen waren er vele mensen die zich op wat voor manier dan ook hebben ingezet voor Zijn kerk om vele mensen bekend te maken met het goede nieuws van Jezus komst! Andere mensen hebben hun huis gastvrij open gezet om mensen die alleen zijn te verwelkomen! 

Er waren vele mensen die hun eigen feestdagen aan de kant hebben gezet om te dienen in het ziekenhuis, verzorgingshuizen, woongroepen, daklozencentra en ga zo maar door…

Een mooie spiegel na Kerst is de vraag: wat heb ik gedaan voor een ander in de afgelopen dagen? Een tijd waarin de meeste mensen extra vrij hebben en dus ook tijd hebben voor een ander.

Met een klein gebaar, heb je vaak al zoveel te geven! 

Mattheüs 25

“[35] Want Ik had honger en u hebt Mij te eten gegeven; Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven; Ik was een vreemdeling en u hebt Mij gastvrij onthaald.

[36] Ik was naakt en u hebt Mij gekleed; Ik ben ziek geweest en u hebt Mij bezocht; Ik was in de gevangenis en u bent bij Mij gekomen.

[37] Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden: Heere, wanneer hebben wij U hongerig gezien en te eten gegeven? Of dorstig en te drinken gegeven?

[38] Wanneer hebben wij U als een vreemdeling gezien en gastvrij onthaald, of naakt en hebben U gekleed?

[39] Wanneer hebben wij U ziek gezien of in de gevangenis en zijn bij U gekomen?

[40] En de Koning zal hun antwoorden: Voorwaar, Ik zeg u: voor zover u dit voor een van deze geringste broeders van Mij gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan.”

HSV