4 januari 2026

WITTER DAN SNEEUW

Vanmorgen liet ik onze honden uit. Ze waren erg enthousiast, want een witte wereld zien ze niet vaak. En lopen door de sneeuw is toch echt niet zo leuk, als je ook kan rennen en springen door de sneeuw! 

Tijdens het wandelen begon het steeds harder te sneeuwen. De sneeuw bedekte mijn jas en de vacht van de honden. 

Dat deed me denken aan Psalm 51: ‘Dan zal ik witter zijn dan sneeuw’.

Ik keek om me heen en dacht: hoe kan je nu witter zijn dan sneeuw?


Het pad voor me, normaal gesproken grijze kiezels, was een lang wit pad geworden. Smetteloos wit in vergelijking tot het rommelige pad dat het normaal is. De landerijen kleurden allemaal hetzelfde en ook delen van de bomen werden steeds witter. 


David schreef Psalm 51. Hij schreef het nadat hij volledig de mist in was gegaan en de vrouw van Uria tot zijn vrouw had genomen. Ze werd zwanger….. 

Vervolgens wilde hij het verbergen en hij liet Uria terug komen uit de oorlog. Uria wilde alleen niet met zijn vrouw slapen, uit loyaliteit aan zijn mede-soldaten. David stuurde hem daarom terug naar het front, naar de meest gevaarlijk plek en daar kwam Uria om in de strijd. 


Wat David doet is precies als mijn grijze kiezelpad. Hij bedekt zijn acties met een laag sneeuw, zodat de fouten die hij heeft gemaakt niet zichtbaar worden. 

Maar dan stuurt God Nathan naar David toe en dan ziet David in dat hij gezondigd heeft tegen God. (2 Samuel 12)


Hoe vaak doen wij dat niet, onze fouten verbergen en er niet bij stilstaan dat onze fouten een zonde zijn tegen God? 

Degene waar we ons voor moeten verantwoorden is onze Schepper. En zondigen is niets meer en niets minder dan  leven zonder je Schepper. Alles wat jou op afstand houdt of brengt van God is aan je doel voorbijgaan. En hoe mooi je dat ook oppoetst of bedekt met een prachtige witte laag sneeuw, het zal je nooit dichter bij God brengen.


Gods gerechtigheid is zwaar, Davids eerste kind met Batseba sterft. Maar Gods genade is vervolgens haast niet te begrijpen. Hij zegent ze met een zoon, Salomo, en uit de familielijn van Salomo wordt uiteindelijk de Redder geboren: Jezus! 


Ondanks al zijn fouten werd hij toch een voorvader van Jezus. Heeft David dat eigenlijk wel verdiend? 

We lezen in 2 Samuel en in Psalm 51 hoe bewust David uiteindelijk was van zijn fouten. Hij ligt dagen op de grond, vast en vraagt God om hem te vergeven. 

En ook al had David Nathan nodig om op zijn fouten gewezen te worden, hij weet vanaf dat moment dat hij God ontrouw is geweest. 


David moet leven met de gevolgen van zijn fouten en hij is zich erg bewust geworden van zijn afhankelijkheid van God. 

Hij wordt nog steeds ‘een man naar Gods hart’ genoemd. Niet omdat hij geen fouten maakte, maar omdat hij zijn zonden beleed, anders ging leven en in alles afhankelijk werd van God! 


Witter dan sneeuw…. Dat is geen laagje sneeuw op je jas. Dat is ook geen laagje sneeuw op de vacht van mijn honden en ook niet een laagje sneeuw op het pad dat je bewandelt. Witter dan sneeuw gaat veel dieper. Dat raakt niet alleen de oppervlakte, maar gaat naar binnen. Zowel buitenkant en binnenkant worden schoon gewassen:

Naast een schoon lichaam, ook een rein hart en een standvastige geest! 


Misschien mogen we in dit jaar een start maken met God de eerste plek geven in ons leven. De symboliek van de natuur geeft ons de afgelopen dagen een mooie hint. 

Als we ons leven geven aan Jezus, onze schulden belijden en Hem, ondanks alle omstandigheden blijven volgen, dan wast Hij ons witter dan sneeuw! 

Niet met een laagje sneeuw dat je zonden bedekt, maar een diepe reiniging die je zonden volledig wegneemt en ervoor zorgt dat je Hem wilt volgen! 


Psalm 51

[12] Schep mij een rein hart, o God,

en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.

26 december 2025

KERST IN ACTIE

Ben jij de Kerstdagen goed doorgekomen? Was het gezellig, vol van blijdschap en mensen om je heen? Dit is wel hoe Kerst eigenlijk altijd neergezet wordt: Kerst is een mooie tijd waarin je elkaar opzoekt en waarbij je gezelligheid met elkaar deelt.

Maar voor zoveel mensen is de realiteit zo anders. En dat komt vaak niet in beeld, tenzij je er zelf middenin zit.

Kerst kan pijn doen als je een geliefde moet missen. Of wanneer er ziekte is binnen je huis. Wanneer er problemen zijn in je leven; financieel, mentaal, fysiek, relationeel, of……

En als je helemaal alleen bent, dan doet het zeker ook pijn. Want wat zo gezellig zou ‘moeten’ zijn, is een confrontatie met de leegte en de eenzaamheid.


Wat is Kerst? Gaat het niet om de geboorte van de Redder, de Bevrijder, de Koning van ons leven? 

“Hij kwam bij ons heel gewoon, de Zoon van God als mensenzoon. Hij diende ons als een knecht en heeft Zijn leven afgelegd….”


Jezus kwam op aarde om ons de Vader te leren kennen. We kunnen ‘afkijken’ bij Hem, hoe we kunnen leven met God. En één ding is zeker, Hij kwam niet om ons een ik-gerichte, comfortabele en luxueuze leefstijl aan te leren. 


Geboren in een dierenverblijf, liggend in een voederbak spreekt niet van luxe. En in zijn jonge leventje werd Hij al omringt door herders en door wijzen. En later verzamelde Hij ook allerlei mensen om zich heen, met een verscheidenheid van herder tot wijze en alles daar omheen. 

Hij kijkt niet naar waar je vandaan komt, wat je wel of niet hebt gedaan, of je gestudeerd hebt of niet….

In alle ontmoetingen die Hij maakte keek Hij naar wat de ander nodig had! 


Zouden we dan niet juist bij het feest van Zijn geboorte om ons heen moeten kijken, buiten de gebaande paden? 


In de afgelopen dagen waren er vele mensen die zich op wat voor manier dan ook hebben ingezet voor Zijn kerk om vele mensen bekend te maken met het goede nieuws van Jezus komst! Andere mensen hebben hun huis gastvrij open gezet om mensen die alleen zijn te verwelkomen! 

Er waren vele mensen die hun eigen feestdagen aan de kant hebben gezet om te dienen in het ziekenhuis, verzorgingshuizen, woongroepen, daklozencentra en ga zo maar door…


Een mooie spiegel na Kerst is de vraag: wat heb ik gedaan voor een ander in de afgelopen dagen? Een tijd waarin de meeste mensen extra vrij hebben en dus ook tijd hebben voor een ander.

Met een klein gebaar, heb je vaak al zoveel te geven! 


Mattheüs 25

“[35] Want Ik had honger en u hebt Mij te eten gegeven; Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven; Ik was een vreemdeling en u hebt Mij gastvrij onthaald.

[36] Ik was naakt en u hebt Mij gekleed; Ik ben ziek geweest en u hebt Mij bezocht; Ik was in de gevangenis en u bent bij Mij gekomen.

[37] Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden: Heere, wanneer hebben wij U hongerig gezien en te eten gegeven? Of dorstig en te drinken gegeven?

[38] Wanneer hebben wij U als een vreemdeling gezien en gastvrij onthaald, of naakt en hebben U gekleed?

[39] Wanneer hebben wij U ziek gezien of in de gevangenis en zijn bij U gekomen?

[40] En de Koning zal hun antwoorden: Voorwaar, Ik zeg u: voor zover u dit voor een van deze geringste broeders van Mij gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan.”

HSV 

1 december 2025

ADVENT

 


Bijna een jaar geleden begon ik mijn reis. Een reis met de Bijbel. Ik had hele delen van de Bijbel gelezen, maar ik heb nog nooit kunnen zeggen dat ik dit boek van kaft tot kaft heb gelezen. Nog een paar weken en dan heb ik de Bijbel volledig gelezen. En wat was het een reis.


Nu ik dit schrijf zit ik heerlijk in een kleedje gewikkeld op de bank. De wind hoor ik rond het huis gaan en binnen flakkert het licht van een kaars op de salontafel. 

De jongste kinderen liggen al heerlijk in bed en ik heb zojuist een kerstfilm gekeken met een overvloed aan liefde, warmte en chocolademelk. 

En hoewel het heerlijk is om zo te ontspannen na een dag werken, gaan mijn gedachten alweer naar mijn nieuwe liefde.


Ik ben in het afgelopen jaar echt verslingerd geraakt aan Gods woord. Soms was het echt wel even doorzetten. Het ene geslachtsregister na het andere kwam voorbij. Vaak vroeg ik God om hulp! En volhouden en doorzetten heeft er nu toe geleid dat God zo duidelijk tot me is gaan spreken in de verhalen die ik lees.


Zo heb ik Nehemia net uit gelezen. Wat een rijke geschiedenis vinden we in dit boek. De opbouw van de muur van Jeruzalem wordt hierin beschreven. Je leest ook precies wie mee komt werken aan de herbouw en over de tegenstand die er is tijdens de herbouw van de muur.


Het is zo’n mooie link naar ons leven nu. De muur staat rondom Jeruzalem om de stad te beschermen. Tegelijkertijd bevind zich in deze stad de tempel. 

De vraag die ik mezelf stelde tijdens het lezen was; hoe bescherm ik mijn tempel? 


1 Korintiërs 6

[19] Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige Geest, die in u woont en die u ontvangen hebt van God? Weet u niet dat u niet van uzelf bent? [20] U bent gekocht en betaald, dus bewijs God eer met uw lichaam.


Net als het volk Israël dat deed verlies ik zo vaak het zicht op God. En als er een wonder is gebeurd, verliezen we dit alsnog uit het oog. We vervallen in oude patronen en de vijand weet ons vaak te verleiden. 

Dit is iets wat ik wil voorkomen! Na het wonder dat ik heb mogen ontvangen, wil ik echt dicht bij God blijven en Hem mijn dank tonen!


Ik heb een muur nodig die mij beschermd tegen het kwaad. Die mij beschermd om te voorkomen dat er weer een afstand ontstaat tussen mij en God. 

Hij is mijn Redder en mijn Geneesheer! Hem wil ik blijven volgen. 

Hierbij heb ik mensen om mij heen nodig die samen met mij willen bouwen aan mijn muur van bescherming. Mede christenen die je bijstaan als je het moeilijk hebt. Die je opbouwen en die je tot groei kunnen brengen. 


De muur was af! En het volk en Nehemia vierden feest! Er werd gedanst en gezongen, iedereen was blij! 

Maar; na verloop van tijd vertrok Nehemia, de aanvoerder van de herbouw. En met Nehemia vertrok ook de bewogenheid om de stad en de tempel te onderhouden. 

Mensen trokken terug naar Juda, waar ze hun eigen stukje grond hadden. Dat kleine eigen stukje wilden ze onderhouden om te voorzien in hun eigen inkomsten.


Hoe vaak doen wij dit niet. Dat we gericht zijn op onszelf. De noodzaak voelen om onszelf te voorzien van ons levensonderhoud. Zoals Nehemia vertrok, zo nemen wij afstand van de Heilige Geest in ons leven, die ons kan aanvuren en enthousiasmeren voor het werk in Gods Koninkrijk! 


We hebben Gods Geest zo nodig in ons leven! Ik merk gewoon dat mijn hart soms haast te klein is voor de liefde die er in is komen wonen. En ik kan niet anders meer dan het te delen. Dit doe ik binnen het gezin en op mijn werk en ik vertel mijn verhaal aan iedereen die het maar horen wil. Het is letterlijk een hart dat overstroomt….. Ik ben soms echt verbaast aan wie ik mijn verhaal vertel, ‘zomaar’ uit het ‘niets’…. 


Gods woord is het afgelopen jaar echt een muur gebleken! Een muur van bescherming, waar je iedere keer weer op terug kan vallen en wat zo’n prachtige handleiding voor het leven biedt. 

En zeker wanneer je het oude testament kan linken aan het nieuwe testament, dan gaan er zoveel luikjes open in begrip en verwondering! 


Advent is een tijd van verwachting. Van voorbereiding op de komst van Jezus. Hoe bereid jij je voor op Zijn komst? Zorg ervoor dat je weet wat jouw muur van bescherming is en dat het fundament ligt in het woord van God! 

Geworteld in Zijn Geest zal je nog meer uitkijken naar Zijn komst! 


Ik wens je een gezegende adventstijd toe!