Vanmorgen liet ik onze honden uit. Ze waren erg enthousiast, want een witte wereld zien ze niet vaak. En lopen door de sneeuw is toch echt niet zo leuk, als je ook kan rennen en springen door de sneeuw!
Tijdens het wandelen begon het steeds harder te sneeuwen. De sneeuw bedekte mijn jas en de vacht van de honden.
Dat deed me denken aan Psalm 51: ‘Dan zal ik witter zijn dan sneeuw’.
Ik keek om me heen en dacht: hoe kan je nu witter zijn dan sneeuw?
Het pad voor me, normaal gesproken grijze kiezels, was een lang wit pad geworden. Smetteloos wit in vergelijking tot het rommelige pad dat het normaal is. De landerijen kleurden allemaal hetzelfde en ook delen van de bomen werden steeds witter.
David schreef Psalm 51. Hij schreef het nadat hij volledig de mist in was gegaan en de vrouw van Uria tot zijn vrouw had genomen. Ze werd zwanger…..
Vervolgens wilde hij het verbergen en hij liet Uria terug komen uit de oorlog. Uria wilde alleen niet met zijn vrouw slapen, uit loyaliteit aan zijn mede-soldaten. David stuurde hem daarom terug naar het front, naar de meest gevaarlijk plek en daar kwam Uria om in de strijd.
Wat David doet is precies als mijn grijze kiezelpad. Hij bedekt zijn acties met een laag sneeuw, zodat de fouten die hij heeft gemaakt niet zichtbaar worden.
Maar dan stuurt God Nathan naar David toe en dan ziet David in dat hij gezondigd heeft tegen God. (2 Samuel 12)
Hoe vaak doen wij dat niet, onze fouten verbergen en er niet bij stilstaan dat onze fouten een zonde zijn tegen God?
Degene waar we ons voor moeten verantwoorden is onze Schepper. En zondigen is niets meer en niets minder dan leven zonder je Schepper. Alles wat jou op afstand houdt of brengt van God is aan je doel voorbijgaan. En hoe mooi je dat ook oppoetst of bedekt met een prachtige witte laag sneeuw, het zal je nooit dichter bij God brengen.
Gods gerechtigheid is zwaar, Davids eerste kind met Batseba sterft. Maar Gods genade is vervolgens haast niet te begrijpen. Hij zegent ze met een zoon, Salomo, en uit de familielijn van Salomo wordt uiteindelijk de Redder geboren: Jezus!
Ondanks al zijn fouten werd hij toch een voorvader van Jezus. Heeft David dat eigenlijk wel verdiend?
We lezen in 2 Samuel en in Psalm 51 hoe bewust David uiteindelijk was van zijn fouten. Hij ligt dagen op de grond, vast en vraagt God om hem te vergeven.
En ook al had David Nathan nodig om op zijn fouten gewezen te worden, hij weet vanaf dat moment dat hij God ontrouw is geweest.
David moet leven met de gevolgen van zijn fouten en hij is zich erg bewust geworden van zijn afhankelijkheid van God.
Hij wordt nog steeds ‘een man naar Gods hart’ genoemd. Niet omdat hij geen fouten maakte, maar omdat hij zijn zonden beleed, anders ging leven en in alles afhankelijk werd van God!
Witter dan sneeuw…. Dat is geen laagje sneeuw op je jas. Dat is ook geen laagje sneeuw op de vacht van mijn honden en ook niet een laagje sneeuw op het pad dat je bewandelt. Witter dan sneeuw gaat veel dieper. Dat raakt niet alleen de oppervlakte, maar gaat naar binnen. Zowel buitenkant en binnenkant worden schoon gewassen:
Naast een schoon lichaam, ook een rein hart en een standvastige geest!
Misschien mogen we in dit jaar een start maken met God de eerste plek geven in ons leven. De symboliek van de natuur geeft ons de afgelopen dagen een mooie hint.
Als we ons leven geven aan Jezus, onze schulden belijden en Hem, ondanks alle omstandigheden blijven volgen, dan wast Hij ons witter dan sneeuw!
Niet met een laagje sneeuw dat je zonden bedekt, maar een diepe reiniging die je zonden volledig wegneemt en ervoor zorgt dat je Hem wilt volgen!
Psalm 51
[12] Schep mij een rein hart, o God,
en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.