COMMUNICATIE

Soms heb ik van die momenten dat ik midden in de nacht wakker wordt, een Bijbeltekst in mijn hoofd krijg en dat er een heel onderwerp aan gekoppeld wordt. Het enige wat ik nog hoef te doen is een moment vinden om achter de computer te gaan zitten en dit verder in een tekst uit te werken. Dat heeft deze keer iets langer geduurd dan normaal. Maar af en toe kwam de tekst weer in mijn hoofd, alsof ik er iedere keer weer aan herinnert werd dat ik er toch echt wat mee moest doen. 

Heel bijzonder hoe ik merk dat God met me communiceert via Zijn Geest in me. Zachtjes spoort Hij me aan om Zijn woorden te lezen en verder uit te diepen. En als ik er niet aan toe kom, blijft Hij fluisteren…..

Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer bijzonder het deze keer eigenlijk is; God communiceerde midden in de nacht met me via een tekst waarin Hij ons heeft geleerd te communiceren met Hem. En Hij koppelde daar ook nog eens het thema ‘communiceren’ aan vast. 

Maar het gaat nu niet om onze communicatie met Hem, maar om onze communicatie met de mensen om ons heen. Hoe communiceer jij? Heb je er wel eens over nagedacht hoe je overkomt op een ander en welke invloed jou woorden en/of daden op een ander kunnen hebben? We kunnen hier veel over leren via de manier waarop God ons leerde communiceren met Hem. 

In onze communicatie zijn we vaak gericht op onze eigen ik en hetgeen we zelf belangrijk vinden. Het ‘Onze Vader’(Math. 6:9-13) leert ons alleen het tegenovergestelde: Uw Naam worde geheiligd, Uw Koninkrijk kome, Uw wil geschiede. Want van U is het Koninkrijk, de kracht en de heerlijkheid! 
Blijkbaar gaat het dus helemaal niet om ons, maar om Hem! Als we dit projecteren op onze omgang met een ander, dan komt de communicatie in een heel ander licht te staan. Want hoe wil God dat we met de ander omgaan? En wat wil Hij dat we zeggen of hoe we ons gedragen tegenover de ander? Gelovig of niet gelovig, we zijn allemaal kinderen van dezelfde Vader en een Koningskind mag je met respect behandelen!

We kunnen wel voor ons eigen gelijk willen gaan, maar als het er op aan komt zal Zijn wil geschieden, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde! Vroeg of laat gaan we merken waar onze omgang met een ander toe leidt. En ik denk dat iedereen al wel de ervaring heeft dat het veel kan kosten in relaties wanneer je geen water bij de wijn wil doen, of volledig in je eigen standpunt blijft staan. Het begint al op jonge leeftijd: wanneer een kleuter zijn speelgoed volledig toe-eigent, dan zit hij uiteindelijk alleen te spelen. 

Als je gaat leren dat niet alles draait om je eigen wil, dan worden je eigen belangen ook anders en dat zal effect hebben op de manier waarop je communiceert met de mensen om je heen.

God wil ons iedere dag ons dagelijks brood geven. Niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk mogen we ons laten voeden door Hem. Hij wil je inzicht en wijsheid, liefde en geduld geven waar je dat nodig hebt in je communicatie met je medemens. Wanneer je het even niet meer weet; Hij weet het wel! Vraag Hem om je te leiden in je communicatie! 

En ben je er ten alle tijden van bewust dat ook jij fouten maakt! Het praat een stuk makkelijker met iemand die niet veroordelend is en met het wijsvingertje klaar staat. Als je weet dat jij zelf ook fouten maakt, dan kan je mensen die fouten maken tegenover jou ook makkelijker te woord staan en (uiteindelijk) vergeven. 

Toch zullen er ook momenten zijn dat je verleid wordt om je geduld te verliezen, om lelijke woorden te spreken, om social media verkeerd te gebruiken, om verkeerd te handelen, kortom; je manier van communiceren kan volledig de plank mis slaan. We zijn nu eenmaal niet perfect…

Maar God wil je graag helpen om te zien wat er fout gaat, om je fouten toe te geven en om het de volgende keer anders aan te pakken. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen, is Hem om Zijn leiding te vragen. 

Hij wil je kracht geven om Zijn heerlijkheid te laten zien in Zijn Koninkrijk!

ONVERWACHT

Soms loopt het allemaal anders dan je verwacht. Je schrijft een brief, bent razend enthousiast en hoopt op de baan. De tijd verstrijkt totdat de sluitingsdatum daar is. En binnen een aantal dagen ontvang je een mail. Met veel hoop open je de mail en leest….. dat ze niet verder met je gaan.

Teleurstelling

Wat een teleurstelling, deze baan leek je op het lijf geschreven. Je had er zo’n zin in, je had er al helemaal een beeld bij en het kon haast niet anders dan dat je minimaal uitgenodigd zou worden voor een gesprek.

Als je dit al eens hebt meegemaakt kan ik je zeggen dat ik precies weet hoe het voelt. Wat heb ik een paar maanden geleden zitten balen bij het desbetreffende mailtje. Ik snapte het gewoon echt niet. Ik had echt het gevoel dat ik in ieder geval mijn ervaring in sollicitatiegesprekken zou kunnen uitbreiden.

Nieuwe actie

Toch heb ik al snel mijn teleurstelling omgezet in nieuwe actie. Heel wat brieven vlogen de deur weer uit, want ondanks dat mijn ‘droombaan’ aan mijn neus voorbij was gegaan, was ik vastbesloten om het werkveld weer op te gaan.

Meer afwijzingen volgden, zelfs van banen waarvan ik op mijn cv al 9 jaar ervaring kon laten zien. Maar blijkbaar moest het niet zo zijn… Ondertussen bleef ik rondom mijn solliciteren in gesprek met God. Hij wist namelijk al precies welke plek ik zou gaan krijgen en welk plan Hij voor mij heeft.

Na een aantal afwijzingen gingen er weer wat brieven de deur uit, want voor ons gezin zou het heel fijn zijn als ik in september aan het werk zou kunnen.

Heel eerlijk: het waren niet de banen waar mijn hart sneller van ging kloppen. Wel banen waar ik ervaring in heb en waar ik het juiste diploma voor heb en uiteindelijk heb je dan liever een baan, dan geen baan….

In gesprek met God

Ik besloot iedere dag gericht te gaan bidden voor Gods voorzienigheid voor ons gezin. Hij weet wat we nodig hebben en daarom legde ik mijn vertrouwen in Zijn hand.

Nog geen week was ik daar mee bezig of daar was ‘ineens’ een belletje!!! Het was iemand van de organisatie van mijn ‘droombaan’….. Mij werd gevraagd of de baan mij nog steeds leuk leek! Uiteraard zei ik meteen dat ik de baan nog steeds in mijn hoofd had en dat ik het jammer vond dat het niet door was gegaan.

Diezelfde dag werd ik nog uitgenodigd voor een gesprek, waarna een ochtend meelopen volgde. Na een aantal vervolg gesprekken hoorde ik een paar weken geleden dat ik aangenomen ben! En het mooie van dit alles is dat ik in september ga beginnen.

Soms loopt het allemaal anders dan je verwacht, maar is de uitkomst wel heel bijzonder.

Ik hoop dat jij God ook betrekt bij het solliciteren. Ik geloof namelijk echt dat Hij je zal leiden op de weg naar een nieuwe baan. Hij kent je als geen ander en weet wat je kan en waar Hij je kan gebruiken in Zijn Koninkrijk!

Deze blog kan je ook vinden op:

www.christelijke-vacaturebank.nl

De artikelen met het label 'Bewijsmateriaal' laten mijn persoonlijke ervaringen zien waarin ik door gebed, een ervaring, een gevoel, een ontmoeting, of iets dergelijks een ontmoeting met God heb gehad, of door God geleid ben. Al deze momenten zijn mijn bewijzen voor het bestaan van God!

Er zijn in mijn leven al veel van dit soort momenten geweest en ik probeer dit in de loop van de tijd te beschrijven in verschillende verhalen...

VADERDAG

Ik merk dat ik de laatste weken moeite heb met schrijven. Het ontbreekt me letterlijk aan inspiratie. Ik heb wel een vermoeden waar het aan ligt; soms speelt er gewoon zoveel in je leven, dat je er niet echt de woorden voor kan vinden. Toch wil ik deze vaderdag iets schrijven. Juist nu! Want het zijn mijn vader en de vader van mijn kinderen die allebei een strijd voeren. Ieder op hun eigen manier en ieder met hun eigen te nemen drempels, behandelingen en onzekerheid. 

Aan hen draag ik dit op, omdat zij het zo verdienen! En met hen al die andere vaders die ondanks hun eigen strijd toch hun harten openen voor hun kinderen. Maar bovenal mogen we met elkaar juist deze dag kijken naar ons hemelse Vader. Hij die altijd bij ons is, ook als onze aardse vader dat niet is, kan of wil. Hij die ons Troost, Leidt, ons Zijn dromen influistert, ons beschermt en ons bevrijdt.

Ook voor Hem en door Hem schrijf ik de volgende woorden:

Abba, papa,

Jij bent het die er was, die er is en altijd zal zijn,

In mijn hart, in mijn denken en in alles wat ik doe.

Je zag me al bewegen toen ik nog in mama’s buik zat,

Je zag mijn lachen en mijn huilen 

en je zag het toen ik leerde door vallen en opstaan.

Soms nam je me aan de hand met je mee,

andere keren liet je me los om zelf te ontdekken.

Ik kan het wel waarderen als je dingen voor me doet, 

die ik je niet gevraagd heb om voor me te doen.

Zo zie ik je betrokkenheid bij mijn leven.

Ik ervaar je strijd met de wereld, de pijn die het doet.

Soms is de onzekerheid af te lezen van je gezicht.

Toch is er ook een duidelijke zekerheid,

van onvoorwaardelijke liefde en een eeuwig leven.

Eens zullen alle tranen van onze ogen afgewist worden.

Tot die tijd wil ik samen met je lachen en huilen,

samen ruzie maken als het moet.

Me laten kennen zoals ik ben

en je ten diepste kennen zoals jij bent!

Bedankt dat je altijd van mij zal blijven houden!

Voor alle papa’s, voor alle mannen die zo graag papa willen zijn, voor alle papa’s die kinderen van een andere papa in hun leven hebben, voor iedereen met watvoor papa dan ook...

Weet dat je Vader in de hemel op je wacht en je mag altijd thuis zijn bij Zijn Vaderhart!

Ik heb bewust gekozen voor ‘je’. Mijn ouders hebben me geleerd om ze aan te spreken met ‘je’, dus dat is voor mij de intieme aanspreekvorm voor mijn vader. Maar je mag er ook gerust ‘u’ van maken of ‘U’. Want uiteindelijk gaat het er om hoe jij je vader of je Vader aanspreekt.